کانسپت SUV هیوندای Crater برای مبارزه با Wrangler، Bronco و Rivian اینجاست!

زیر برند XRT هیوندای به تدریج از یک تریم با ظاهر خشن به یک برچسب برای خودروهایی با ارتقاءهای واقعی رانندگی در مسیرهای آفرود تبدیل شده. حالا داره XRT رو با یک کانسپت با ظاهر دیوانه‌وار به نام Crater (دهانه آتشفشان) به سطح بالاتری می‌بره. و ممکنه وارد مرحله‌ی تولید بشه.

توی یک کارگاه مخصوص XRT توی مرکز طراحی کالیفرنیای جنوبی هیوندای، دیوارها با تجهیزات ورزشی فضای باز، دستگیره‌های باشگاه صخره‌نوردی و لاستیک‌های تمام زمینه‌ی با اندازه‌های ۲۸ تا ۴۴ اینچ پوشیده شدن. این نمادهای ماجراجویانه به عنوان الهام‌بخش برای طراحان عمل می‌کنن، در حالی که تلاش می‌کنن XRT رو به یک چیز کاملاً مستقل تبدیل کنن. منظور اینه که بعضی از مدل‌های جدید هیوندای توی سال‌های آینده به طور جدی خشن خواهند شد.

فرود Crater

Crater یک نقطه‌ی عطف توی اون مسیر هست، و متمرکزترین آفرودر هیوندای تا به امروز هست. اما تم‌های توی ظاهر Crater مخصوص خود کانسپت نیستن. این خودرو زبان طراحی جدید “Art of Steel” هیوندای رو به نمایش می‌ذاره که بر درام توی بدنه‌ی خودرو تأکید می‌کنه. از نظر فنی، Art of Steel تماماً در مورد فرم‌های عمیق و تحت فشار قرار دادن قالب‌های پرس تا حد نهایی هست، چه برای شکل دادن به چین‌های سخت و چه منحنی‌های تدریجی روی یک پنل.

در اینجا، این رویکرد به کانسپت Crater یک حضور آفرودی تهاجمی می‌ده. شبیه یک وسیله‌ی نقلیه‌ی فرود می‌مونه که از یک کشتی حمل و نقل تفنگداران فضایی که به یک دنیای بیگانه حمله می‌کنه، با سرعت وارد نبرد می‌شه.

این ماشین تقریباً همه‌اش لبه هست، که یک نوع تکامل از بدنه‌ی خط‌دار Ioniq 5 هست. به همین ترتیب، گرافیک نورپردازی پیکسلی که روی خودروهای برقی هیوندای دیده می‌شه، در اینجا پیشرفته‌تر شده، نه فقط توی چراغ‌های جلو و عقب، بلکه توی چراغ‌های کمکی روی سقف و توی غلاف‌های دوربین آینه‌های جانبی (که توی دنیای کانسپت به عنوان چراغ قوه‌های قابل جدا شدن هم عمل می‌کنن). پوشش استتاری مشکی مثل Ioniq 5 XRT هم اینجا ظاهر می‌شه؛ طراحان هیوندای تأیید کردن که این یک امضا برای خودروهای برقی XRT خواهد بود.

Crater با شیب رو به بالا از لاستیک‌های ۳۵ اینچی به سمت پلتفرم سقف، یک حالت پهن رو ایجاد می‌کنه. بزرگ به نظر می‌رسه، اما نیست. هیوندای اون رو یک کامپکت می‌دونه و می‌گه تقریباً همون طول Ioniq 5 رو داره. همانند اون کراس‌اوور، فاصله‌ی محوری بلند اون از نظر بصری فریبنده هست. این بخشی از چیزیه که الهام‌بخش نام Crater بوده: به جای پیش‌بینی نحوه‌ی فروش شاسی‌بلند، نشون می‌ده که چطور یک شیء کوچک می‌تونه تأثیر بزرگی بذاره.

با Crater Man آشنا شوید

یک کانسپت اگه چند تا “ایستراگ” (Easter eggs) سرگرم‌کننده نداشته باشه، به چه دردی می‌خوره؟ دقیقاً به نقطه‌ی بازیابی جلوی نارنجی آنودایز شده در سمت راننده نگاه کنید – شبیه بقیه نیست. روی اون چهره‌ی Crater Man حکاکی شده، یک نشان شبیه جمجمه که هیوندای برای این کانسپت ایجاد کرده. اینجا، دندان‌های دندانه‌دار Crater Man به عنوان بازکننده‌ی بطری عمل می‌کنن.

سرنخ‌ها توی کابین

نشانه‌های Crater Man با باز شدن درهای با لولای مخالف ادامه پیدا می‌کنه؛ مکعب‌های توی داخل هر در مثل دندان‌ها به هم متصل می‌شن. به همین ترتیب، چهره‌ی اون توی سگک‌هایی دیده می‌شه که نوارهای نایلونی دور کابین رو وصل می‌کنن، و توی کشش‌های کوچکی که قفل درها رو باز می‌کنن.

در حالی که بدنه‌ی Crater توی کالیفرنیا توسعه داده شد، تیم کره‌ای هیوندای فضای داخلی رو ایجاد کرد. ظاهر به خوبی مکمل بیرونی هست، اما توی قسمتی که صندلی‌ها، زیرآرنجی‌ها و داشبورد لوله‌ای نرم و گرد هستن، مسیر متضادی رو در پیش می‌گیره. یک قفس محافظ (roll cage) محکم دستگیره‌های بالای سر رو توی خودش جا داده.

صفحه‌ی لمسی مرکزی بزرگی وجود نداره. صفحه‌های نمایشگر وجود دارن، چون چهار پنل کوچک و قابل جدا شدن برای تنظیمات خودرو و بازی‌های داخلی هستن. این‌ها نشان‌دهنده‌ی ایده‌ی “دستگاه خودت رو بیار” هیوندای هست، جایی که به جای یک صفحه‌ی لمسی برجسته، آهنرباها ممکنه یک گوشی هوشمند رو به داشبورد بچسبونن. برای اینکه Crater کم فناوری به نظر نرسه، یک نمایشگر هدآپ واضح کل عرض شیشه‌ی جلوی پایینی رو پوشش می‌ده، و یک صفحه‌ی پیکسلی روی فرمان می‌تونه پیام‌های مختلفی رو چشمک بزنه.

با این حال، فناوری توی Crater نشان‌دهنده‌ی یک مسیر آنالوگ تازه‌کننده برای چیدمان کابین‌های آینده‌ی هیوندای هست. کلیدهای گردان شبیه چرخ‌دنده روی داشبورد و فرمان، عملکردهای پیشرانه مثل سیستم تمام چرخ متحرک و دیفرانسیل‌های قفل‌شونده رو کنترل می‌کنن. زیر اون‌ها، یک پنل از دکمه‌های فیزیکی اختصاصی برای تنظیمات تهویه وجود داره. هیوندای می‌خواد استفاده از این‌ها برای رانندگان به حافظه‌ی عضلانی تبدیل بشه تا بتونن روی جاده یا مسیر پیش رو تمرکز کنن.

یک سیارک برقی؟

کانسپت Crater می‌تونه – به آرامی – با استفاده از موتورهای برقیش حرکت کنه، اما هیوندای مشخص نمی‌کنه که چه چیزی می‌تونه نسخه‌ی تولیدی رو تأمین نیرو کنه. آنچه زیر کاپوت Crater قرار داره، ناشناخته باقی مونده، چه یک صندوق جلوی جادار باشه که به دلیل نبود موتور ایجاد شده، یا یک پیشرانه‌ی احتراقی با یا بدون کمک برقی.

چیزی که به عدم قطعیت اضافه می‌کنه، صداهای موتور مصنوعی و پر سر و صدایی هست که کانسپت ایجاد می‌کنه. همانند Ioniq 6 N، اون‌ها ممکنه برای اضافه کردن جذابیت و یک نقطه‌ی مرجع شنیداری باشن. یا ممکنه به این اشاره کنن که یک موتور واقعی چطور صدا خواهد داد. عدم تأیید احتمالاً به دلیل عدم قطعیت صنعت در مورد توسعه‌ی پیشرانه‌ی آینده هست. هیوندای هم مثل سایر خودروسازان، به اندازه‌ی گذشته به تمام برقی شدن متعهد نیست.

صرف نظر از اینکه چه چیزی بهش قدرت می‌ده، Crater بیشتر برای ماجراجویی‌های همه جانبه طراحی شده تا به طور خاص صخره‌نوردی، رانندگی توی کویر یا آفرودسواری طولانی. این یک وسیله‌ی نقلیه‌ای هست که اگه وارد دنیای واقعی بشه، دوست داریم توی خاک تستش کنیم، و شانس خوبی برای این وجود داره، چون هیوندای شهرت خوبی برای ساخت کانسپت‌هایی داره که نشان‌دهنده‌ی واقعیت هستن. فقط کافیه ببینید چه چیزهایی قبل از توسان، سوناتا و مدل‌های برقی مختلف Ioniq اومده. مطمئناً، چیزها کمی ساده‌تر و منطقی‌تر خواهند شد، اما اگه کانسپت Crater نقطه‌ی شروع باشه، هر چیزی که از اون بیرون بیاد، فوق‌العاده جذاب خواهد بود.

لينک منبع